پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات فصلنامه مطالعات هنر 2981-250X 4 4 2026 02 20 Breaking the Perceptual Siege in the Context of the Ramadan War: The Convergence of Art, Politics, and Sociology in Shifting Global Perceptions of Iran شکست محاصره ذهن‌ها در بستر جنگ رمضان: همسویی هنر، سیاست و جامعه‌شناسی در تغییر نگاه جهانی به ایران 7 27 246132 10.22083/ssa.2026.580486.1129 FA محمد رضا حسنائی استاد ، دانشکده هنر ، دانشگاه بین المللی سور ، تهران ، ایران. Hosnaee@art.ac.ir 0009-0009-4350-1378 Journal Article 2025 12 22 Introduction: The twenty-first-century global order has increasingly been shaped by digital communication networks, platform infrastructures, and visual media ecosystems. In this context, the exercise of power extends beyond military and economic capabilities to include the capacity to shape narratives, representations, and public perceptions across transnational networks. This study examines changing representations of Iran in digital media following the Post-Ramadan War (1405 HS/2026 AD) and explores how visual communication, digital cultural production, and networked publics may challenge established geopolitical narratives. Drawing on Manuel Castells’ theory of network power and Annmarie Slaughter’s framework of networks and state power, the article investigates the relationship between military events, digital representation, and the construction of international legitimacy.<br>Methods: The study employs a qualitative interpretive approach informed by network society theory, media studies, and visual culture research. It analyzes a range of digital artifacts, including visual content, online narratives, user-generated media, artistic productions, and meme-based communication circulated across social media platforms following the Ramadan War. The analysis focuses on how visual narratives were produced, disseminated, and interpreted within networked communication environments, and how these narratives interacted with dominant geopolitical representations of Iran.<br>Findings: The findings suggest that digital networks provided opportunities for alternative representations of Iran to circulate beyond traditional media gatekeeping structures. Visual storytelling, user-generated content, and digitally mediated cultural production contributed to the emergence of competing narratives that challenged established perceptions. The study identifies the growing significance of visual communication in contemporary geopolitical struggles and highlights the role of strategic memes, digital art, and networked participation in shaping public discourse. The analysis further indicates that the interaction between military events and their visual representation played an important role in influencing audience interpretations and generating symbolic forms of legitimacy within online environments.<br>Conclusion: The study argues that contemporary geopolitical influence increasingly depends on the ability to establish narrative visibility and communicative legitimacy within digital networks. The case examined here illustrates how visual representation functions as a strategic dimension of power alongside conventional political and military resources. The findings contribute to debates on network power, digital geopolitics, and visual communication by demonstrating how competing actors seek to influence global perceptions through networked media environments. More broadly, the research suggests that struggles over representation, visibility, and narrative authority have become central components of power in the digital age. این پژوهش به بررسی مکانیسم‌های زیبایی‌شناسی و فروپاشی کلان‌روایت «ایران‌هراسی» در دوران پسا-جنگ رمضان (1405 ه-.ش) می‌پردازد. هدف اصلی، تبیین این موضوع است که چگونه «قدرت شبکه‌ای» نظام سلطه در ایجاد یک «قرنطینه ادراکی» و طراحی بصری مسموم پیروز بود، اما در مواجهه با وقایع میدانی، دچار گسست معرفت‌شناختی شد. تحلیل حاضر نشان می‌دهد نبرد رمضان به‌عنوان یک «رخداد صلب»، توانست «حقیقت عریان میدان» را از لایه‌های برساختۀ رسانه‌ای عبور داده و از طریق تولیدات هنری در «رسانه‌های مویرگی» به وجدان جهانی تزریق کند. این پدیده که «شورش الگوریتمیک» نامیده شده، با بهره‌گیری از «نشانه‌شناسی مم‌های هنری استراتژیک»، منجر به بازتعریف مفهوم دشمن در ذهن شهروندان غربی گشت و تمرکز خشم اجتماعی را از ایران به سمت نخبگان فاسد داخلی در غرب سوق داد. در این گذار، قدرت از منطق «صفحه شطرنج» (رقابت نظامی) به منطق «تاروپود شبکه» (و گرامر بصری حاکمیت معنا) منتقل شد. نتیجه این تحول، تغییر جایگاه ادراکی ایران از یک «سوژۀ منزوی» به یک «الگوی الهام‌بخش» است. مقاله حاضر نتیجه می‌گیرد که ایران با پیوند زدن تجسّم بصری اقتدار نظامی با اخلاق متعالی، توانست «حاکمیت روایتی» خود را در جهان پسا-سلطه تثبیت کرده و به یک «مرجع ادراکی» برای تعریف جدیدی از استقلال و کرامت انسانی تبدیل شود. https://ssa.ricac.ac.ir/article_246132_30d3a19eff394d06f0c2ab5593d9b4b1.pdf