منابع و مأخذ
اکبری، فاطمه (1389). «معرفت روحانی و رمزهای هندسی». پژوهشنامه زبان و ادب فارسی. گوهر گویا. 4، 22_1.
گرامی، پیمان و رضاییاقدم، علیرضا (1394). «مکتب سقاخانه: آشتی رؤیایی تعارضات». حرفه: هنرمند. 57، 81_73.
اخگر، مجید (1394). «مسیرهای هنر ایران». حرفه: هنرمند. 54 ، 59_48.
دانش اشراقی، سپهر، محمدرضا مریدی و امیر مازیار (1399).« تحلیل مفهوم هنر سیاسی به مثابه فرمهای عدم اجماع در اندیشه ژاک رانسیر». نامه هنرهای تجسمی و کاربردی. 2_21.
شیخ مهدی، علی و مصطفی قمی (1390). «پست مدرنیسم در مکتب سقاخانه: آمیختگی سنت و مدرنیسم». کتاب ماه هنر. (151)، 127_120.
رانسیر، ژاک (1399). سیاست و زیباییشناسی. مترجم: اشکان صالحی. تهران: نشر نی.
مجابی، جواد (1395). نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران. جلد اول. تهران: پیکره.
گودرزی (دیباج)، مرتضی (1384). تاریخ نقاشی ایران. تهران: سمت.
قلیچخانی، حمیدرضا (1373). فرهنگ واژگان و اصطلاحات خوشنویسی و هنرهای وابسته. تهران: روزنه.
پورحسینی، بهرنگ (1397). در کتاب نگرۀ فیگوراتیو در نقاشی معاصر ایران. به کوشش محسن خضری. تهران: نشر نظر.
کتاب اثر مجموعه ای از مولفان است
Rancière, J. (2004). Jacques Ranciere, Slavoj Zizek-The Politics of Aesthetics_ the Distribution of the Sensible. (G. Rockhill, Trans.) New York: Continuum Interational Publishing Group.
Rancière, J. (1995). La Mésentente – Politique et philosophie. Paris: GALILÉE.